Η γαλλική συμμετοχή στο 7ο Συνέδριο της Κομιντέρν (1935) [αγγλικοί υπότιτλοι]

Advertisements

ΚΚΕ – επίσημα κείμενα, 5 τόμοι (1918-1945)

Το ΚΚΕ – Επίσημα κείμενα (1918 – 1924) [Τόμος Πρώτος]

Το ΚΚΕ – Επίσημα Κείμενα (1925 – 1928) [Τόμος Δεύτερος]

Το ΚΚΕ – Επίσημα Κείμενα (1929 – 1933) [Τόμος Τρίτος]

Το ΚΚΕ – Επίσημα Κείμενα (1934- 1940) [Τόμος Τέταρτος]

Το ΚΚΕ – Επίσημα Κείμενα (1940 – 1945) [Τόμος Πέμπτος]

Posted in ιστορία | Comments Off on ΚΚΕ – επίσημα κείμενα, 5 τόμοι (1918-1945)

Η Έκκληση της Εκτελεστικής Επιτροπής της Γ’ Κομμουνιστικής Διεθνούς σε όλα τα μέλη του ΚΚΕ (1931)

“Το ΚΚΕ, Επίσημα Κείμενα, τόμος 3 (1929-1933)”, σελ. 292-306. Αρχική δημοσίευση: «Ο Νέος Ριζοσπάστης», 1, 2 και 3 Νοέμβρη 1931

Από το δεύτερο συνέδριο της Κομιντέρν.

Η ΕΚΚΛΗΣΗ ΤΗΣ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗΣ ΔΙΕΘΝΟΥΣ

Μετά το 4ο συνέδριο του ΚΚΕ, που συνήλθε το Δεκέμβρη του 1928, η ταξική πάλη οξύνεται. Μπροστά στο λαϊκό κίνημα μπαίνουν για λύση νέα προβλήματα. Στις συνθήκες αυτές στην καθοδήγηση του ΚΚΕ που εκλέχθηκε στο 4ο συνέδριο (βλ. «Το ΚΚΕ. Επίσημα κείμενα», τ. 2ος, 1925—1928, σ. 559) διαμορφώθηκαν δυο ομάδες. Μεταξύ των ομάδων αυτων, που στην πραγματικότητα δεν τις χώριζαν ουσιαστικές διαφορές στα κύρια ζητήματα της στρατηγικής και τακτικής του ΚΚΕ, άρχισε μια πάλη που αγκάλιασε όλο το κόμμα και το έφερε σε μια πολύ δύσκολη κατάσταση. Η συγκέντρωση της προσοχής του κόμματος σ’ αυτή την εσωκομματική πάλη το εμπόδιζε να μπει επικεφαλής του αναπτυσσόμενου εργατικού και λαϊκού κινήματος, το απομάκρυνε από τις μάζες των εργαζομένων.

Η κατάσταση που δημιουργήθηκε στο ΚΚΕ έγινε, όπως ήταν τότε φυσικό, αντικείμενο εξέτασης από την Κομμουνιστική Διεθνή της όποιας, υπενθυμίζουμε, το ΚΚΕ ήταν το ελληνικό, οργανικό τμήμα. Η Εκτελεστική Επιτροπή της Κομμουνιστικής Διεθνούς απηύθυνε Έκκληση σ’ όλα τα μέλη του ΚΚΕ με την οποία τα καλούσε να ξεκόψουν αποφασιστικά με «την εγκληματική και άνευ αρχών φραξιονιστική πάλη», να αποκαταστηςουν αμέσως την ενότητα του κόμματος και να μπουν επικεφαλής των αγώνων του λαού. Continue reading

Η διαλεκτική σαν θεωρία της γνώσης. Η διαλεκτική λογική και η τυπική λογική. (Σοβιετικό εγχειρίδιο φιλοσοφίας, 1959)

Αποσπάσματα από το βιβλίο “Οι βασικές αρχές της μαρξιστικής φιλοσοφίας”, εκδ. Σύγχρονη Εποχή, 2005, σελ. 447-455. Κεφάλαιο 10: “Η διαλεκτική του προτσές της γνώσης”, παράγραφος 1: “Η διαλεκτική σαν θεωρία της γνώσης. Η διαλεκτική λογική και η τυπική λογική”.

Η γνώση είναι αντανάκλαση της πραγματικότητας. Η γνώση αποτελεί πολύπλοκο διαλεκτικό προτσές διείσδυσης του νου στην ουσία των πραγμάτων. Η γνώση συντελείται με την εμφάνιση και τη λύση αντιφάσεων και έχει ενεργητικό, δημιουργικό χαρακτήρα: η γνώση αποκαλύπτοντας τις νομοτέλειες του αντικειμενικού κόσμου δείχνει το δρόμο του μετασχηματισμού, της αλλαγής του.

Η υλιστική διαλεκτική, όντας και επιστήμη της νόησης, μελετά το αντικείμενό της ιστορικά, αποκαλύπτει την προέλευση και την ανάπτυξη της γνώσης. “Στη γνωσιοθεωρία -έγραφε ο Λένιν- όπως και σ’ όλες τις άλλες περιοχές της επιστήμης πρέπει να σκεφτόμαστε διαλεκτικά, δηλαδή να μη θεωρούμε τις γνώσεις μας σαν κάτι το έτοιμο και αμετάβλητο, αλλά να ξεδιαλύνουμε με τι τρόπο από την άγνοια προκύπτει η γνώση, με τι τρόπο η γνώση η όχι πλήρης και όχι ακριβής γίνεται πληρέστερη και ακριβέστερη”. [Β.Ι.Λένιν, Άπαντα, εκδ. Σύγχρονη Εποχή, τομ. 18, σελ 104.] Continue reading

Φ. Νίτσε – Το διονυσιακό στοιχείο της τέχνης

Ο ενθουσιώδης συρφετός, οι θεράποντες του Διόνυσου, αλαλάζουν από χαρά κάτω από την επήρεια τέτοιων διαθέσεων και γνώσεων: η δύναμή τους μεταμορφώνει και τους ίδιους μπροστά στα μάτια τους, ώσπου φαντάζονται ότι ξαναγεννιούνται σαν πνεύματα της φύσης, σαν σάτυροι.

Φ. Νίτσε, Η γέννηση της τραγωδίας, εκδ. Βάνιας, σελ. 95.

Τι καθορίζει το χαρακτήρα της επανάστασης σε μια δοσμένη χώρα;

Οι επισημάνσεις με έντονα γράμματα είναι δικές μου.

ΘΕΣΗ

Οι ελλείψεις στο πρόγραμμα του κόμματος, ορισμένες αμφισημίες δεν μπορεί να υποσκελίσουν τη μεγάλη σημασία του προγράμματος του 15ου, που έλυσε το πιο βασικό ζήτημα, την κατάργηση των σταδίων, το σαφή προσδιορισμό του χαρακτήρα της επανάστασης ως σοσιαλιστικού, ζήτημα που δεν εξαρτάται από το συσχετισμό δυνάμεων, αλλά το χαρακτήρα της εποχής.

Κομμουνιστική Επιθεώρηση, τεύχος 6/2013, σελίδα 53

Δηλαδή -σύμφωνα με το ΚΚΕ- κατά Λένιν ο χαρακτήρας της εποχής είναι ο καπιταλισμός στο ιμπεριαλιστικό του στάδιο, ξανά κατά Λένιν ο ιμπεριαλισμός είναι η εποχή περάσματος στο σοσιαλισμό, “άρα” η στρατηγική είναι μία και παγκόσμια: σοσιαλιστική επανάσταση σε κάθε χώρα και ανεξαρτήτως συγκυριών.

Αυτό είναι η αλφαβήτα του τροτσκισμού, και ο θεμέλιος λίθος του λεγόμενου μεταβατικού προγράμματος, το οποίο ακριβώς υποτίθεται ότι ανταποκρίνεται στο χαρακτήρα της “μεταβατικής εποχής”. Continue reading